Computer legt beter uit dan arts
Een operatiepatiënt die voorlichting krijgt van een computer, zijn beter geïnformeerd dan mensen die uitleg krijgen van een specialist.
Artsen onderschatten vaak wat patiënten willen weten. Behalve over de operatie willen ze informatie over het ziekenhuis. Vrouwen hebben meer behoefte aan informatie dan mannen. Dat concludeert Bram Keulers, plastisch chirurg in opleiding aan UMC Radboud in Nijmegen in zijn promotieonderzoek. Hij onderzocht twee groepen patiënten die een relatief eenvoudige operatie moesten ondergaan. De helft kreeg informatie van een arts, de rest mocht achter een computer plaatsnemen. Daar werden ze uitgebreid geïnformeerd via filmpjes over de ingreep en interviews met andere patiënten.
Bron: Ad, 22/11/2008
Soortgelijke persoonlijke ervaring, vertel ik hieronder:
Vorige week ging ik naar de Bank die zich afficheert als De Bank van Nederland om een rekening voor mijn minderjarige dochter te openen.
Deze bank is de ABNAMRO waar ik langer dan 30 jaar klant ben. Bij de receptie werd me verteld dat ik een afspraak moet maken en dat ik een bewijs van het sofinr van mijn dochter en id bewijzen van haar en van me mee moet nemen. Mijn logica blijkt niet te kloppen. Ik dacht: ik ben de vader, ik open een rekening voor haar en ik teken dat ik verantwoordelijk ben voor die rekening. Ik heb nooit gedacht dat de tegenwoordige minderjarige van alle papieren en bewijzen is voorzien, precies zoals hun ouders: sofinr., id-kaart etc. Mijn eigen papieren als ouder zijn niet voldoende. Het sofinr. dat inmiddeels burgerservicenr. (BSN) heet staat overal bij ieder officieel papiertje vermeld, gewoon naast de naam. Het BSN is een essentieel onderdeel geworden van de id. Nog belangrijker dan de naam of de geboortedatum, want het nummer is uniek, staat te lezen in de brochure die ik van de week zag liggen bij de orthodontist en de tandarts. Die zijn trouwens ook verplicht om het BSN te registreren.
Ik heb ooit het sofinr. van mijn dochter van de belasting gekregen, maar ik had het nooit nodig gehad. Het is een ding van de belasting en dezelfde belasting vraagt er nooit naar. Logisch, want de belasting weet de namen en de bijhorende BSN en stuurt brieven waarop zowel de naam als het BSN staat vermeld. Ik hoefde nooit het BSN in te vullen. En het BSN van mijn dochter had ik nooit ergens voor nodig.
’s-Avond zat ik met mijn dochter aan tafel om haar ingewikkelde schoolrooster te bestuderen. In die week was er geen gaatje te ontdekken zowel in haar rooster als in mijn rooster. Wij moesten dus wachten tot zaterdag. Maar niet de eerst volgende zaterdag waarop ik moest werken maar de zaterdag daarop. De volgende dag ging ik naar De Bank om een afspraak op zaterdag vast te laten leggen.
Daar aangekomen werd ik verwelkomd door een stagiaire die me verwees naar een front office medewerker. Deze jonge man deelde me mede dat de gewenste zaterdag is volgeboekt. Maar toen ik hem vertelde dat ik en mijn dochter alleen op zaterdag naar de bank kunnen komen, zei hij in tegenstelling tot wat zijn collega gisteren zei, dat we niet samen hoeven te komen en dat hij voor ons aparte afspraken kan maken.
Weet u wat u mee moet nemen vroeg hij. Ik zei dat ik gisteren ook in de bank was geweest en overhandigde hem het briefje dat zijn collega aan me heeft geschreven waarop staan twee bewijsstukken: id en sofinr. Nee zei de jonge man, er ontbreekt op die lijst een belangrijke stuk: het bewijs waaruit blijkt dat u de wettelijke vertegenwoordiger van het kind bent. U kunt dit halen bij het stadskantoor. Dit betekent voor me een afspraak maken op de afspraakdagen of in de rij staan op een van de overige dagen. Thuis heb ik tevergeefs gezocht naar een bewijs waarop staat dat mijn dochter mijn dochter is.
De volgende dag las ik bovenstaand artikel in de AD. Dit artikel bracht me op het idee om de site van De Bank te gaan raadplegen. Vooral omdat de medewerkers geen adequate en eenduidige informatie konden geven. Mijn verrassing was groot toen het ook hier blijkt dat ik me beter had laten informeren door een computer dan door een front office medewerker.
Via mijn account op het internetbankieren kon ik online een aanvraag indienen die me ongeveer vijf minuten heeft gekost. Twee dagen later krijg ik een informatiepakket thuis gestuurd. Daarin staat het contract dat ik getekend terug moet sturen met twee bewijzen: bewijs waarop het sofinr. staat en bewijs van de wettelijke vertegenwoordiger. Over dit laatste bewijsstuk staan duidelijke voorbeelden genoemd van bewijzen. Gebleken is dat een brief van school of SVB die aan me gericht is, is voldoende. Kortom, na tien dagen is mijn dochter in het bezit van een bankrekening en een pinpas zonder gedoe van afspraken en onduidelijkheid over de over te leggen bewijsstukken. Mijn dochter hoeft ook niet te verschijnen in de bank. Zij is vandaag voor het eerste naar De Bank gegaan om de pas te activeren en het welkomstcadeautje op te halen.
Een minpunt: Toen mijn dochter naar het cadeautje (horloge) vroeg, antwoordde een onvriendelijke medewerkster: dit is een bank en geen winkel. Het cadeautje is er niet, kom maar een andere keer. Misschien was het te druk op deze vijf dec., een paar uur voor het de sinterklaasavond begint. Mijn dochter vertelde ook dat een klant zo boos was en zei als het zo moeilijk gaat met het openen van een rekening, dan ga ik naar een andere bank.
De kern van deze blog is: zoals het onderzoek in het boven genoemde artikel, heb ik ook ervaren dat je in sommige gevallen beter te raden kunt gaan bij een “objectieve computer” dan bij een deskundige of ondeskundige front office medewerker.
