Opvallende klanten/Uitvaarten/Dag 5 19 oktober, 2008

Vrijdag 17 oktober blader ik De krant van Gouda  door en mijn oog viel op een kolumn getiteld Doodgewoon.  Zowel de titel als de eerste zin (wist u dat de dood besmettelijk is) wekken mijn nieuwsgierigheid en interesse. Volgens dat artikel is mijn interesse in het onderwerp het kloppende bewijs dat de dood besmettelijk is. De klant die me op zaterdag, dinsdag en donderdag heeft achtervolgd met  vragen over de uitvaarten, heeft me besmet. Ik denk dat als de mevrouw me niet heeft achtervolgd met dat onderwerp, dat ik dan het artikel heb overgeslagen.

Vrijdagmiddag was deze klant ook aanwezig bij de feestelijke start van de campagne Nederland Leest. Bij zo’n evenement worden, natuurlijk, foto’s gemaakt. Maar deze klant protesteerde daar tegen en wilde dat verhinderen, omdat de foto een ernstige inbreuk op haar privacy zou zijn.

Opvallende klanten/Uitvaarten/Dag 4 19 oktober, 2008

Donderdagmiddag 15 oktober. Het was 15 uur toen ik afgelost werd door mijn collega H. Ik stond op het punt de zaal te verlaten, toen de bekende klant met vraag over de uitvaarten binnen kwam. Zij richtte zich tot me, maar voordat zij begon met het stellen van haar vraag, zei ik dat ik nu ga pauzeer en verwees haar naar mjin collega. Zij pakte een stoel en ging voor de balie zitten en zei tegen H. Ik hoop dat u ook talenten hebt. Om vijf uur informeerde ik bij H. hoe zij mevrouw heeft geholpen. Zij zei dat zij haar best voor haar heeft gedaan en een half uur aan haar vraag heeft besteed.

Opvallende klanten/Uitvaarten/Dag 3 16 oktober, 2008

Dinsdag 14 oktober. Ik deed de deur open om 11:00 uur en ik werd vriendelijk begroet door de oude dame van de uitvaarten. Zij kwam terug met de print van de wet lijkbezorging. De tekst was onleesbaar doordat woorden buiten de marge vallen.Zij zei: meneer, het moet mogelijk zijn om een volledige print te maken. Ik weet dat jullie een computerman hebben, een ict specialist. Kun je niet hem roepen, hij moet het problemen kunnen verhelpen. Mijn zoon is ook ict-er, hij zei dat er voor elk probleem een oplossing is. Hij zei ook: het moeilijkste is het probleem benoemen. Als ik hier niet wil begraven dan word ik niet begraven, punt uit. Intussen heb ik Ruud gebeld en die zou komen om de wet uit te printen. Mevrouw heeft intussen een stoel uit een andere ruimte gepakte en ging voor de balie zitten. Intussen kwam er een Marokkaanse jonge man en vroeg of ik hem wilde helpen met het zoeken naar de telefoonnummers van twee postkantoren in de Marokkaanse stad Nador. Hij pakte 1 euro en doet die in mijn hand en zei: geld maakt niet uit, ik wil de telefoonnummers hebben. Ik heb al een week een document expres-post verzonden, maar die is nog niet daar aangekomen. Ik heb geïnformeerd bij TNT en zij vertellen dat de brief is wel daar aangekomen. Deze man was eerder bij me voor het telefoonnummer van de Marokkaanse ambassade in Rabat. Hij kreeg steeds geen gehoor met het nummer dat hij van de gemeente heeft gekregen. Hij wilde een visum aanvragen voor zijn vrouw. Hij had een Nederlandse vrouw, maar hij is van haar gescheiden. Het valt echt niet mee met een Nederlandse vrouw te leven. Ik ben sinds kort met een Marokkaanse vrouw getrouwd, maar ze doen moeilijk over om haar hier toe te laten. Deze jongeman van de 30 jaar maakte een verwarde indruk. Hij had wel wat achter de rug en is de weg kwijt.

 

Ruud is vertraagd en had vergeten dat hij moet komen om mevrouw te helpen bij het printen van de wet lijkbezorging. Mevrouw stond op zei wanneer komt de ict-man, er zijn mensen die wachten op me, ik moet zo snel mogelijk weg. Ik heb toen Ruud weer gebeld en vroeg of hij nog wilde komen. Toen hij kwam keek hij naar de site waaruit de wet moet worden uitgeprint en zei: mevrouw, ik denk niet dat het kan, soms wil de maker van een site niet dat er informatie uit de site wordt geprint. Hierop antwoordde mevrouw: dat denk ik niet meneer, want ieder wordt geacht de wet te kennen. Uiteindelijk is het Ruud gelukt om de volledige wettekst uit te printen en aan de mevrouw te overhandigen. Zij bedankte hem en zei: ik herken in je een bepaalde oplettendheid die ook mijn zoon, hij is ook een ict-er.

Opvallende klaten/Uitvaarten/Dag 2 16 oktober, 2008

 

 

 

 

Bron: http://www.yarden.nl/Vereniging/Kopie-vanYarden-Magazine.htm

Maandag 13 oktober lag er toevallige in mijn postvakje de “yarden magazine” Ik was verbaasd door deze toevalligheid: zaterdag erover gehad met de mevrouw met de vraag over uitvaarten en maandag wil het toeval dat een collega die niet weet wat zij mee moest, zoals gewoonlijk, dit magazine in mijn postvak heeft gedeponeerd. Op het kaft las ik de volgende titels: Bang? Na de dood gaat ons bewustzijn gewoon door. Unieke uitvaart, een kist van karton. Met het lezen van deze titels dacht ik gelijk aan de klant van zaterdag met de vragen over de uitvaartverzekering. Zij zou interesse hebben in deze uitgave. Ik zocht het artikel over de kist van karton en zag de volgende titel: Jolanda koos voor een milieuvriendelijke doo(d)skist). Dit magazine wekt echt mijn nieuwsgierigheid daarom heb ik dit doorgebladerd en bewaard voor het geval die mevrouw terugkomt. Zij zal misschien blij zijn met de informatie over de doo(d)skist.

Opvallende klanten/Uitvaarten/Dag 1 15 oktober, 2008

Begraafplaats Eik en Duinen bron: http://www.denhaag.nl/smartsite.html?id=12169

Zaterdag 11 oktober, 5 minuten nadat ik de deur open heb gemaakt kwam zij binnen: een dame van rond rond de 80 jaar. Het was aan het begin van de dienst en er waren maar nog drie andere bezoekers. Zij stond voor de balie en vroeg: hebt u hier een dames toilet, ik ga niet naar het toilet maar ik haal daar toiletpapier voor mijn neus en kom ik daarna bij u terug.

Hier ben ik weer zei ze. Kunt u me helpen aan informatie over begrafenis en crematie. Kunt u me misschien door googlerij me helpen. Ik dacht toen wat een vraag in het begin van mijn werkdag, op zo’n mooie en zonnige herfstdag! Maar ik ging op het verzoek van de oude dame in en luisterde aandachtig. Zij stopte niet met praten en ging door,non stop, vertellen over haar ervaringen met uitvaartondernemingen: ze hebben een monopoliepositie die ik wil doorbreken en ik word hierbij geholpen door de kredietcrisis. Ik heb geen uitvaartverzekering en u ook niet, denk ik. Ik wil me ook niet verzekeren. Ik ben heel lang bezig om de uitvaartkosten te doorgronden, maar tevergeefs, ik kom er niet achter wat mag en wat niet mag. Er zijn te veel verschillen. Het moet toch niet zoveel kosten om begraven of gecremeerd te worden. Ik heb geen wensen. Ik wil sober begraven worden. Ik heb bij de gemeente geïnformeerd, maar daar zijn ze ook onduidelijke over het opbaren thuis of elders. Meneer, wat vertelt de wet hierover, niemand kan me dat vertellen. Ik wil weten over grondbegraven, ook als ik geen eigen grond heb. Kijkend naar die vrouw en luisterend naar haar verhaal die meer op een klacht lijkt dan een vraag naar informatie, dacht ik: kalm blijven en observeren, Ik heb te maken met het type ontregelde verwarde klant.

Meneer, ik heb nog een probleem: ik kan niet kiezen tussen begraven en cremeren.Er kleven aan beide opties nadelen maar nadelen voor het milieu wegen bij me het zwaarste. Daarom vind ik cremeren niet slim met al die co2 uitstoot.

Op een gegevenmoment vind ik dat ik genoeg heb geluisterd en ik probeerde haar af te leiden door voor haar de wet over de lijkbezorging te printen. Ik overhandigde haar het document en zij begon hardop artikel 1 van de wet te lezen wat tot boze blikken van andere klanten heeft geleid. Ik grijp toen in en zei dat zij minder hard moet praten. Zij veronderschuldigde zich en stond op uit de stoel die zij ongevraagd elders heeft gepakt en voor de balie heeft geplaatst. Maar voordat zij vertrok pakt zij de drie stukken papier met mijn aantekening die op het bureau lagen en zei ik neem deze mee  omdat ik die zelf wil vernietiging. ik wil niet dat anderen met mijn geheime informatie bemoeit. En precies op dat moment liep er een lezer naar me toe en vroeg om stilte. Ik was zo verbaasd en verwachtte niet dat zij zoveel waarde hechtte aan haar privacy nadat zij ongestoord haar hele verhaal in de publieke ruimte zat te vertellen. Er klopt eigenlijk niets met het bezwaar over privacy!

Ik heb wel geld, zei ze   maar ik wil wat achter laten voor mijn kinderen. Mijn zoon heeft een graf voor zijn dochter zij was 12 jaar toen ze stierf, en ik kan natuurlijk bij hem ook informeren, maar ik wil zelf informatie zoeken. Ik ben niet te oud om zelf informatie te verzamelen. Zij pakte en pen en ging het adres schrijven voor me want ik heb gezegd dat ik ook geen uitvaartverzekering heb.

Net als bij het privacyoptreden van haar is zij nu ook bij de hand: Zij zei: je kunt natuurlijk ook voor jezelf informeren en begon voor me het adres te schrijven dat ik aan haar heb uitgeprint. Zij pakte de pen met een vaste hand en zonder enige trilling en begon het adres voor me op te schrijven. Een mooi en duidelijk handschrift. Alleen haar wijsvinger was krom, maar dat had geen invloed op het schrijven. Bij het schrijven had ik de tijd om haar beter te observeren: Zij had een oude jas. Zij was of te arm of te zuinig. Na het schrijven van het adres zei ze: ik heb nog ook gewoond op de Eik en Duinen waar nu de begraafplaats is, ik was  toen klein en ik herinner me er niets van. Weet je meneer, het begraven moet echt goedkoop zijn. Kijk hoe Marokkanen het doen: ze hebben alleen de kosten voor het vliegtuig.