Opvallende klanten/Assertieve marokkaanse 3 november, 2009

uit de AD 21/10/2009

Op vrijdagmiddag 21 oktober werd ik gebeld door een collega die om assistentie vroeg. “ik heb met een taalprobleem te maken”, zei ze door de telefoon. Toen ik bij haar kwam, trof ik haar, in gezelschap van een oud Marokkaans echtpaar. Zij zat hulpeloos achter het bureau en het echtpaar zat breeduit op de twee stoelen die bestemd zijn voor klanten met inlichtingenvragen. Hierdoor was er geen manier mogelijk om andere klanten in te schrijven of te woord te staan. 

 

Het echtpaar kwam protesteren over de rekening die ze hebben gekregen naar aanleiding van geleende maar niet teruggebrachte materialen. De man overhandigde mijn collega een brief van met een betalingsachterstand van enkele honderden euro’s. Toen bleek dat het om een brief van school ging, haalde hij een blauwe envelop van de belastingdienst uit zijn zak. Het echtpaar heeft heel veel meer problemen op te lossen. De man is een beroemdheid onder de Marokkaanse gemeenschap. Ik ken hem ook vanwege eerdere soortgelijke problemen. Begin jaren tachtig heb ik met hem in dezelfde straat gewoond. Het was een probleemgezin in een “prachtwijk”. Altijd problemen met kinderen, politie voor de deur…

 

Volgens mij behoort de man en misschien ook de vrouw en sommige van hun kinderen niet tot de categorie asociaal. Maar door het grote aantal kinderen, het lage opleidingsniveau van de ouders en hun opvoedkundige kwaliteiten, is de situatie zo geëscaleerd. De ruzie tussen de kinderen onderling en tussen de ouder en de kinderen hebben het gezin ontwricht. Het gezin draait misschien nu al dertig jaar in een onderbroken cirkel. Vervelende kleine kinderen, krassen auto’s van de buren, spijbelen of gaan te laat naar school, verliezen boeken van de bibliotheek… Die kleintjes van toen zijn nu volwassenen, en de door hen veroorzaakte problemen ernstige vormen aan.

 

Terug naar de oorspronkelijke scène: het echtpaar zat breeduit en trekt zich nergens wat van. Ze gaven de schuld aan een van hun kinderen (H.). Volgens de moeder is H. geestelijk ziek en hoeft zij daarom niet op te draaien voor de vergoeding van materialen die hij onrechtmatig geleend heeft op het pasje van zijn broertje. De vrouw is een sterke persoonlijkheid die de leiding over het gezin heeft, zij beheert de financiën en begeleidt de man overal naartoe om moeilijkheden op te lossen. Dat ze geen Nederlands en alleen berber spreekt is voor haar geen belemmering om op de voorgrond te treden. Haar gezichtsuitdrukkingen maken goed duidelijk hoe boos oneens zij is met de aanmaning. De man interrumpeerde haar niet, maar liet haar eigen gang, ondanks dat hij wist dat ik geen berber spreek en dat haar betoog zinloos is. Voor me is het niet duidelijk of deze man de zwakke vader figuur speelt of dat hij echt zo is. Want, ik weet dat sommige Marokkaanse mannen de oplossing van ernstige problemen aan hun vrouwen overlaten. Ze beweren dat ambtenaren meer bereid naar vrouwen te luisteren dan naar mannen. Vrouwen krijgen veel meer voor elkaar dan mannen, zeggen ze

 

Ik en mijn collega hebben een bevredigende regeling getroffen voor het echtpaar. Later op de middag verscheen de man alleen om het met hem afgesproken bedrag te betalen.

 

De zoon (H.) is een lastige klant die meerdere keren per dag de bibliotheek bezoekt. Hij verdwijnt tussen de kasten of in de toiletten om zijn haar nat te maken en te kammen. Medewerkers vermoeden dat hij cd’s steelt. Maar omdat er geen bewijzen zijn, kan hij nog zijn eigen gang gaan. H. valt ook op door zijn lang, glad gekamde zwart haar met daarin veel gel. H. is zeker geen normale jongen die een dagbezigheid heeft. Hij is vaak in het park te vinden of aan  voetballen in zijn eentje op het schoolplein van de basisschool. Er straalt geen bedreiging van hem uit en hij zag er niet verwaarloosd uit. Maar H. was degelijk een gestoorde jongen waarmee rekening moet worden gehouden, getuige het krantenartikel dat in de AD van 21/10/’09 stond. Zijn moeder had niet gelogen toen ze zei dat hij gek is en dat hij bij de rechter moest voorkomen.

Opvallende lektuur/Fitna-mein kampf 8 november, 2008

 

Sommige mensen permitteren zich dankzij hun hoge positie alles te kunnen zeggen en alles met alles te kunnen vergelijken. Ze beroepen zich op het recht van vrijheid van kunst- en meninguiting. Ze vergelijken  de Koran met  Mein Kampf en maken vreemde afbeelding van de  profeet Mohamed*.  Zolang de andere het onderwerp is lijkt het hen niets aan de hand. Maar wanneer ze zelf het onderwerp zijn,  voelt het anders. De schok is dan zo groot. Gelukkig zijn er altijd eerlijke mensen die zich prima kunnen verplaatsen in een ander, ze schrijven mooie boeken en maken of exposeren** prachtige  kunstwerken zonder bijbedoelingen. (daglaoui)

Luuk Koelman Columnist van de krant Metro illustreert het bovenstaande:

“Wie kaatst…

Hallo jongens en meisjes, wat goed dat jullie ook dit inlegvel lezen! Het is een rectificatie. Dat is een moeilijk woord voor ‘iets recht zetten’. Heb je het lesboek dat speciaal voor de Dag van het Respect is gemaakt, aandachtig gelezen? Dan is je vast iets vreemds opgevallen. Op pagina 10 kun je namelijk lezen: “De film Fitna van Geert Wilders of het boek Mein Kampf van Adolf Hitler, zijn gebaseerd op eenzijdige denkbeelden. Gelukkig zijn er ook een heleboel boeken, musea** en toneelvoorstellingen die juist respect tonen voor mensen die anders denken, anders geloven of er anders uitzien”. Wat vind je daarvan? Eigenlijk zeggen we dat Geert Wilders… net is als Adolf Hitler. Dat kan natuurlijk niet. Geert Wilders is nu heel erg boos. Zijn partij heeft Kamervragen gesteld aan staatsecretaris… Zij vindt dat Geert Wilders gelijk heeft. Hij mag niet worden vergeleken met Adolf Hitler. Vandaar dus dit inlegvel. Meneer Wilders is niet de nieuwe Hitler. De vergelijking klopt niet… Maar ja, jongens en meisjes, aan de andere kant… De Koran vergelijken met Mein Kampf, dat doet meneer Wilders maar wat graag. Eerder noemde hij het een fascistisch boek dat net als Mein Kampf verboden moet worden. Daar werden heel veel moslims boos over, maar van de rechter mag Geert Wilders dat zeggen vanwege het recht op vrijheid van meningsuiting. Dus toen dachten wij: kom, laten we eens hetzelfde doen met Geert Wilders. Daar hebben we in Nederland een spreekwoord voor: ‘wie kaatst, kan de bal verwachten’. Het komt er dus op neer dat Geert Wilders wel graag andere mensen heel stoer tegen de schenen schopt, maar meteen naar de schooldirecteur rent wanneer hij zelf een keer een trap krijgt. Dat vinden wij een beetje flauw, maar we zullen het nooit meer doen. Dat beloven we plechtig. Onze conclusie is dat Geert Wilders niet weet hoe hij moet incasseren.Ergens best wel logisch. Daar heeft hij immers zijn bodyguards voor.”

 

Bron metro 06/11/2008 p. 14

*Omstreden Mohammed-foto’s

**Ik bang Absolute onzin!

Miscommunicatie op de werkvloer 2 november, 2008

Onze systeembeheerder R. werd vanmorgen, zaterdag 1 november gebeld door collega C. die hem vroeg te komen en de computerstoring te verhelpen. Collega C. is een vaste medewerkster van de vestiging Bloemendaal. R. die op de centrale in het centrum zaterdagdienst heeft,

pakte zijn fiets en ging richting de wijk Bloemendaal.  Daar krijgt hij te horen dat er niets aan de hand met de computers, maar dat collega C. die hem belde vandaag in de vestiging van de wijk Goverwelle werkt. R. pakte zijn fiets en zette zijn zwerftocht voort naar Goverwelle en vervolgens naar het centrum van de stad.

Feestelijke afsluiting 10 april, 2008

Feestelijke afsluiting

Bron: Intercom/eindred. Nan van Schendel. – jrg.6(2008), nr.6, pag. 15-16

Citaten van mijn groepje 1 april, 2008

ZEEUWSMEISJE:
De finish gehaald, geworsteld EN bovengekomen!In het begin lagen de Dingen zwaar op mijn maag, ik zat uren achter de computer, dacht er komt niets van en eerlijk gezegd mijn belangstelling ging er ook niet echt naar uit.
En wat me dan nog het meest verraste was dat ik ze nog leuk vond ook.
Een aantal dingen vond ik echt de moeite waard en ben van plan ze zeker nog eens te gaan gebruiken.

TUNNIS:
Er is nog nooit zoveel gepraat over een cursus.
Mopperend, enthousiast, verklarend, vragend… en nog eens vragend, verwonderd
Nooit gedacht dat ik me zou aanmelden bij Hyves. Regelmatig open ik toch die site, want ik krijg er steeds meer vrienden bij.
Een eigen weblog – nou daar zou ik uit mezelf nooit aan begonnen zijn.

AUTOTJE:
Hoera, de foto’s staan er maar het bericht ernaast is de mist ingegaan.
De tijd ontbreekt om het te verbeteren, maar nu ga ik eten en dan weer de uitlening in. Jullie horen meer.
Wij zijn erg trots op ons prachtige weeshuisplein, maar wat denken jullie van deze patio in Sitges in Spanje?

DAGLAOUI:
Deze training gaf me de gelegenheid om me te verdiepen in web 2.0. Ik heb kunnen experimenteren met nieuwe technologieën en trends die veranderingen hebben gebracht in de manier waarop informatie wordt vergaard en gebruikt.
Ik was tijdens deze training verrast door de verborgen digitale talenten van sommige collega’s

Ding 23. Evaluatie 28 maart, 2008

Deze training gaf me de gelegenheid om me te verdiepen  in web 2.0. Ik heb kunnen experimenteren met nieuwe technologieen en trends die veranderingen hebben gebracht in de manier waarop informatie wordt vergaard en gebruikt. Ik hoorde en las over begrippen als weblog, flickr, you tube, msn, maar meestal wis ik niet wat er precies mee wordt bedoeld. Pas toen ik actief aan de slag ben gegaan met 23 dingen wis ik precies wat deze begrippen betekenen.

 Soms hebben deze begrippen directe raakvlakken met mijn werk: klanten vragen of ze een flickr-foto of een you tube-video kunnen opslaan op een stick. Vaak krijg ik de vraag: kan ik msn-en op de pc’s? Ik heb in deze training ook geleerd hoe ik mij bookmarks beter kan organiseren en altijd onder handbereik hebben. Nuttig en hulpvol was ook documenten die formaat- en opmaakneutraal gedeeld en overal geraadpleegd kunnen worden. 

De ontdekkingsreis van sommige dingen liep heel moeizaam en naam veel tijd in beslag. Soms zit zelfs het registeren tegen en werd ik van het begin af ontmoedigd. Ieder ding heeft eigen knoppen en eigenaardigheid. Maar als je daar genoeg tijd aan besteed en je over een flinke dosis doorzettingsvermogen beschikt, dan geniet je er meestal van het resultaat. Wat dat betreft zit er in de meeste dingen ontdekking -en verrassingselementen verborgen.

Het kweken van begrip en draagvlak bij de medewerkers voor web 2.0-beleidsaspecten zoals goudanet, waterwolf is ook een feit dat door deze training is gerealiseerd.

Ik hoop dat er een manier wordt gevonden om deze enrome kennis bij te kunnen houden en te updaten.

Feedback

• Jammer dat begeleiders het programma word press hebben gebruikt terwijl de meeste  collega’s blogspot hebben gekozen. Die programma’s verschillen van elkaar waardoor   de taak van de begeleider onnodig werd bemoeilijkt
• Jammer dat ik soms veel tijd moeten besteden aan zaken die niet tot de kern van de 23dingen behoren. Het aanmelden voor flickr heeft me moeite en tijd gekost omdat de postcode niet geaccepteerd werd. Later hoorde ik van een collega dat de site alleen de cijfers van de postcode accepteert. Ik had dus de letters moeten weglaten. Ik kan me voorstellen dat collega’s ontmoedigd worden als ze vaak tegen zulke problemen aanlopen.  Een summiere opsomming van zulke valkuilen  zou op zijn plaats zijn.
• Ik denk dat er een beleidsmatig kader ontbrak waardoor, na verloop van tijd, de aandacht van sommige collega’s voor die dingen is verslapt. In plaats van de formulering van heldere doelstellingen, waren argumenten naar voren gebracht om de medewerkers te stimuleren zoals: goed voor je presoonlijke ontwikkeling en je kennis over het internet…Door deze argumenten werd de training als vrijblijvend opgevat. De rol van de leidinggevende ontbrak een tijdje, maar bracht later de nodige correctie waardoor een opleving van de 23 dingen optrad.
• Ik was tijdens deze training verrast door de verborgen digitale talenten van sommige collega’s.  Ik denk dat die collega’s veel hebben bijgedragen tot het levendig houden van de 23 dingen. Dit viel Rob ook op die in Bibliotheekblad nr.4/febr.’08 als volgt omschrijft:”heel veel mensen die geen bibliothecaris zijn het erg goed doen…Zij laten vaak heel andere kwaliteiten zien dan alleen leden inschrijven”.
• Ik heb in het begin niet goed gerealiseerd dat alles wat ik op mijn weblog schrijf door google voor lange tijd zal worden vastgehouden. Ik maak me geen zorgen over mijn berichten over zwervers. Die gebruiken het internet toch niet. Of vergis ik me? En is een weblog een persoonlijke zaak of valt die onder het publieke domein? Kan er een onoplettende blogger door zijn werkgever gestrafd worden? 
• Reacties hadden beter een essentieel onderdeel kunnen vormen van de opdrachten.   Reacties bevorderen de communicatie en de verspreiding van de kennis over de dingen tussen de collega’s. Reacties zijn bij uitstek het voorbeeld van het sociale aspect van de 23 dingen.
• Volgens mijn was de benodigde tijd onderschat. Elk ding heeft verschillende facetten en gevarieerde toepassingen die veel tijd kosten. Het is bijna onmogelijk om het ritme van 1 ding per week bij te houden. Hierdoor werd veel vrije tijd geïnvesteerd in de training en dat heeft voor een deel het vrijblijvende karakter van de cursus versterkt.
• Een goed idee was de terugkerende vraag bij elk ding over de toepassing in de bibliotheek. Ik had vaak moeite mee om een serieuze toepassing te bedenken. Maar dat komt, omdat de vraag toepassingen op grote schaal en voor de bibliotheek als geheel suggereert. Volgens mijn: had de cursus ook de nadruk gelegd  op toepassingen op de individuele werkzaamheden van de medewerkers, dan zouden we meer in staat zijn geweest om inventievere toepassing te bedenken die wij ook permanent zullen gebruiken. Een toepassing die ik nu gerealiseerd heb is een eigen startpagina à la netvibes, maar wel m.h.v. google! Dit is een verzamelpagina met de zoekbalk van google en vikipedia, klok, kalander, te doen lijst, woordenboek, rss berichten van nrc en volkskrant, gmail, mijn eigen zoekmachine en delicious voor mijn bookmarks. Ik heb overal en altijd en op iedere pc de directe toegang tot deze startpagina en daarmee ook tot mijn bookmarks, vikipedia, mijn wachtwoorden die ik in mijn gmail heb bewaard …

Met deze training, Goudanet die voor een deel volgens het concept van web 2.0 werkt en de plannen om de aquabrowser aan te schaffen, is de Goudse Bibliotheek vooruitstrevend en klaar voor het nieuwe digitale tijdperk van web 2.0 en wat er daarna komt: web 3.0|4.0…

Ding 22. Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken 15 maart, 2008

 

Met web 2.0 staat de openbare bibliotheek (ob) voor een grote uitdaging. Er zijn kansen en bedreigingen. Een ding is zeker, de ob zal niet meer dezelfde zijn: een locatie vol boeken waar veel mensen naartoe gaan om geïnformeerd te worden. Als web 2.0 van het hype gehalte wordt ontdaan, dan zie ik de volgende reële kansen en toepassingen: 

·    De fysieke en klassieke ob staat onder toenemende druk van het web 2.0. Ze zal langzamerhand een verlengstuk worden van deze nieuwe technologie. Communities zullen door de ob worden opgericht en bijeen gebracht in de fysieke en in de virtuele ob. Ze werken samen aan een bepaalde thema. Voorbeelden hiervan zijn Goudanet en  Waterwolf. Zo is web 2.0 toegepast in Gouda en is daarmee de informatie en de toegankelijkheid van kennis vergroot. Als er een voorbeeld genoemd moet worden van het begrip “betrouwbaar kennis in de buurt”,  met een digitaal tintje, dan is dit voorbeeld: kennis wordt genereert door Gouwenaars, de ob heeft de regie en maakt gebruik van het web 2.0 concept. Op die manier creëert de ob via web 2.0 nieuwe mogelijkheden en compenseert het verlies van de klassieke diensten.

·       De ob sluit zich aan bij de populaire web 2.0 toepassingen door het voeden van content en diensten en het fungeren als platform voor de gebruikers . Een mooi voorbeeld hiervan is tv zenders die een eigen kanaal openen bij you tube. Door dit voorbeeld te volgen, kan de ob zich profileren via web 2.0 en de z.g. google generatie bereiken. Het is bekend dat voor deze generatie informatie niet meer wordt geassocieerd met boeken en bibliotheken, maar met google, wikipedia… Ik reken mezelf niet tot deze generatie. Maar toch merk ik dat ik zelf bij het zoeken naar een titel de voorkeur geef aan google boven picarta: het is sneller, ik word gecorrigeerd als ik een typfout maak en ik zie varianten en verwijzingen die me op weg helpen.

·    Tot voor kort voldeed de aquabrowser  , zoals we kennen van bibliotheek.nl en goudanet niet helemaal aan de web 2.0 gedachte. Maar sinds 13/03/2008 lanceert de oba de My discoveries versie waarin de aquabrowser wordt verruimd met web 2.0 functionaliteiten. Die zijn voor een deel vergelijkbaar met de functionaliteit die we kennen van de LT:  gebruikers kunnen nu in my discoveries lijsten met tags maken en hieraan kunnen binnenkort recensies en scores worden toegevoegd. De aquabrouwser is nu met My Discoveries compleet als web 2.0 en zal doorbreken als catalogussysteem. Je kunt via de site van de oba vrij registeren en kennismaken met de werking van My Discoveries. De volgende logische stappen zullen betrekking hebben op de samenwerking met andere catalogi als worldcat, google books en de LT. Ook met my discoveries blijft de aquabrowser een gesloten catalogussyteem voor de besloten kring van bibliotheekgebruikers. Alleen de ontsluiting van de bibliotheekcatalogus door google kan het bereik van de ob en de toegankelijkheid van de collectie definitief optimaliseren. Gebruikers die via google zoeken krijgen een link te zien naar de ob catalogus. Deze techniek wordt al door commerciële sites gebruikt. De gevonden informatie uit deze sites wordt apart rechts van het scherm geplaatst.

·    De ob zal een platform worden waarin veel aandacht wordt besteed aan het werken met mensen en niet uitsluitend met boeken. Web 2.0 past precies in dit perspectief. De ob moet lering trekken uit de geschiedenis van veel bedrijfstakken die over de kop zijn gegaan omdat ze geen antwoord hebben kunnen vinden voor de snelle groei van het internet: fotozaken, muziekwinkels, reisbureaus en het veel vertrouwde postkantoor wordt ook binnenkort opgeheven.

·  De ob moet niet gaan concurreren met de beroemde en krachtige web 2.0 toepassingen, maar deze integreren in haar diensten. Het bereik van Goudanet zal breder en groter zijn als er intensiever gebruik wordt gemaakt van google, youtube en flickr. Misschien is dit ook goedkoper dan de dure aquabrowser. Google roept ook bibliotheken op die een speciale collectie hebben om een mail te verzenden. De ub Gent is bezig honderdduizenden boeken via google beschikbaar stellen. 

·       De toekomst van de ob ligt volgens me in een sterke profilering op lokaal niveau en het gebruik van web 2.0 technologieën om de sterk gerichte lokale informatie toegankelijk te maken en te genereren. Deze werkwijze is bij uitstek een concretisering van de slogan: “betrouwbare kennis in de buurt”

·   De fysieke tak van de ob zal niet een ruimte vol boeken zijn, maar een werkruimte en ontmoetingsplaats. De collectie zal op afstand toegankelijk geraadpleegd en gehuisvest worden. Diensten zullen worden via het net uitgevoerd worden. Zoek&boek, e-book, digileen, google books, worldcat,  aladin zullen hierbij een grote rol spelen.

• Aladin is een goed concept maar wordt ingehaald door de eenvoud van google, het zoekgedrag van jongeren en andere vergelijkbare sites. In het tijdperk van web 2.0 is aladin statisch[1] en verliest daardoor zijn aantrekkingskracht op jongeren. Misschien wordt het concept van aladin herzien in het licht van de web 2.0 principes en kunnen jongeren deze vragendienst bereiken via hun populairste communicatiemiddel: msn.
• Zoek&boek is maar een begin van het voorgaande beschreven veranderingen onder invloed van web 2.0. Met de integratie van worldcat, google books,  en de toekomstige aquabrowser in de bibliotheekcatalogus zal zoek&boek volledig werken volgens de ideeën van web 2.0. Via een knop op de catalogus kan de gebruiker een boek aanvragen en laten thuis bezorgen[2] , muziek via digileen downloaden, een hoofdstuk uit een informatief boek raadplegen, luisterboek downloaden op de e-reader voor de vakantie periode, een test uit de consumentenbond downloaden en via dezelfde catalogus in contact komen met andere gebruikers die hun eigen oordeel over dat product in de catalogus hebben bewaard. Dat allemaal, dus, via dezelfde catalogus van de bibliotheek.
• Het catalogussysteem van digileen[3] van muziekweb is nu gesloten. Maar er wordt nagestreefd om tot een open catalogus te komen waarin een deel van collectie gratis beschikbaar wordt gemaakt voor thuisgebruik[4]. Men denkt dit te kunnen realiseren door een slimme constructie van samenwerking tussen muziekweb en de muziekhandel: de uitleentermijn wordt tot een week beperkt en de klant wordt gestimuleerd om tracks te kopen door een knop van de muziekwinkel op te catalogus te integreren.
• Google books timmert aan de weg. De belnagrijke web 2.0  functionaliteiten die we al kennen van de LT zijn hier aanwezig: recensies toevoegen, eigen lijsten maken… Maar de originaliteit van google is de drang om met full text te willen werken en de suc6volle werkwijze zoals het verbeteren van typfouten en het doen van suggesties, presenteren van de cover en de inhoudsopgave… Bij google houdt de ontsluiting van een boek over de goudse glazen niet op bij de presentatie van de  bibliografische gegevens maar dringt door tot de inhoudelijke informatie over dat onderwerp in de bredere zin zoals reisinformatie.
• Worldcat is volgens wikipedia de grootste bibliografische databank ter wereld. Bibliotheken uit de hele wereld werken samen aan een gemeenschappelijke online catalogus die miljoenen records bevatten die naar meer dan 1 miljard objecten verwijzen Pica, het catalogussysteem dat we bij de gratis sites aan de klanten beschikbaar stellen is het Nederlandse deel van worldcat. Deze catalogus is voor een groot deel gericht op wetenschappelijke en speciale bibliotheken. Maar er zijn enkele ob’s van de grote steden vertegenwoordigd. Ik vulde de titel “de ontdekking van de hemel” in en zag op het scherm een lijst van bibliotheken wereldwijd die over het boek beschikken. Ik vulde mijn postcode in en zag bovenaan de lijst de ub van de Ersmus en de ob van Rotterdam, en de afstanden in km naar deze bibliotheken.  Worldcat heeft ook de functionaliteiten die we al kenden van de LT zoals items toevoegen aan een persoonlijke lijst en afhankelijk van je wensen, deze delen met anderen of besloten gebruiken. Het lijkt me handig als de ob Gouda het worldcat zoekvenster op de site plaatst als extra zoekoptie naast zone en zoek&boek en als alternatief voor pica en voor het vinden van ibl-materialen. Worldcat is doorzoekbaar met google en google books  of anders gezegd: worldcat wordt door google ontsloten of moet ik misschien als volgt formuleren: worldcat gebruikt google voor betere en meer toegankelijkheid en google gebruikt worldcat om over meer items te kunnen beschikken en aan zijn gebruikers te presenteren. Het is het perfecte samengaan van belangen. En als ook naar amazon en bol.com wordt verwezen, dan is ook iedereen tevreden: de schrijver, de uitgever, de gebruiker, de zoekmachine en de catalogusmaker.
• NetLibrary kwam ik ook tegen bij de site van de worldcat. Daar las ik ook dat nbd/biblion zal mee gaan samenwerken om e-books voor openbare bibliotheken aan te bieden.

De mogelijkheden van de nieuwe internettoepassingen[5]  waarvan we met de training web 2.0 iets hebben geproefd, zijn duizelingwekkend. Het is bijna onmogelijk om de snelle ontwikkeling te volgen en te overzien, voor de afzonderlijke bibliotheken. Begin van de week oordeelde ik dat de aquabrowser minder ontwikkeld is als web 2.0, maar eind van de week lanceerde de oba de My discoveries versie met de bekende web 2.0 functionaliteiten. Met deze training is me ook duidelijk geworden in welk kader en welk perspectief de nieuwe op gang gezette diensten moet plaatsen: aquabrowser, goudanet, waterwolf. 

Bronnen: * Alle gekleurde woorden verwijzen naar internetbronnen en zijn aanklikbaar 

Wie is Edwin (zie reactie nr.1): Edwin Mijnsbergen is informatiespecialist bij de Zeeuwse Bibliotheek. Hij heeft een colum geschreven getiteld “de relevante bibliotheek” verchenen in Bibliotheekblad nr. 4; 2008.

Edwin won 20/03/’08 een “Dutch Bloggie, in de categorie Onderwijs. Lees hierover meer het artikel in de nrc. Het weblog van Edwin bevat informatief over web 2.0

---

[1] Jan klerk diensten aanbieden… Bibliotheekblad, nr. 4, 2008, p. 6  

[2] Thuisgebruik ….Bibliotheekblad, nr. 4, 2008, p.32  

[3] Digileen : daar zit muziek.  Bibliotheekblad, nr.4, 2008, p. 36

[4] Vlanderen ontdekt digileen. Bibliotheekblad, nr.4, 2008, p.37

[5] De digitale toekomst vande bibliotheek. Bibliotheekblad, nr. 4, 2008, p. 7 

Ding 21. Aquabrowser 9 maart, 2008

 

 15 maart 2008 op 11:52 am Belangrijk nieuws
Donderdag 13 maart lanceerde de OBA de “My Discoveries” de nieuwste social web 2.0 versie van de Aquabrowser. De MD is voor iedereen toegankelijk. Ik heb me op een simpele, snelle, en klantvriendelijke manier kunnen registreren. Ik vulde daarna een zoekterm in de reguliere catalogus. Onderaan de bibliografische gegevens van elk gevonden object verscheen een zwart balkje met de melding “bewaren”. Toen ik daarop klikte verscheen een extra scherm waarin ik tags kon invoeren en kiezen of de titel aan een bestaande door me gecreëerd lijst toevoegen of een nieuwe lijst maken. De MD ondersteunt nog geen recensies

**********************************************

Onderstaande tekst is aan Rob als mail verzonden op : 9 maart 2008 op 11:15 am  Beste Rob, ding 21 zou gaan over de aquabrowser, een zoekmachine en een catalogus systeem in opkomst. De Goudse biblotheek gebruikt al de aq in Goudanet, bibliotheek.nl en de gratis content. Daarom was dit ding een unieke aangelegenheid om de medewerkers kennis te laten maken met de aq. Ik begrijp dat de sociale tak van de aq minder ontwikkeld is, maar met een beetje fantasie en door ervaringen met andere dingen (LT), heb ik toch mijn sociale ervaring met de aq kunnen bloggen. Ik wil ook deze ervaring delen met anderen. Ik hoop dat je hiervoor begrip hebt.Met vriendelijke groeten,Boubaker

 

——————————————————————————–

Mijn eerste kennismaking met de aquabrowser (aq) dateert van november vorig jaar. Ik heb toen een presentatie gegeven aan een groep Franse bibliothecarissen over Goudanet die ontsloten is met de aq. Daarom heb ik misschien een voorsprong bij de rest van veel collega’s en waag ik een begin te maken met het beschrijven van mijn ervaringen.

Op de site van Medialab, de producent, van de aq staat er een summiere informatie over my discovery (MD). Op basis daarvan kan worden opgemaakt dat MD is in wording. Het zal een nabotsing zijn van de werkwijze van de LT of misschien een nauwe samenwerking. Gedacht wordt aan

• het toevoegen door de klant van eigen zoektermen in een voor hem/haar gereserveerde omgeving in de aq.
• Lijsten maken, onderhouden, bewaren en toegankelijk maken voor de klant en door de klant.
• Het opnemen van verwijzingen naar onze gratis sites zoals recensies.
• Koppeling maken met LT
• Attendering via rss op basis van door de klant ingevoerde tags.

Maar er zijn mensen die in de huidige vorm van de aq sociale tintjes zien:

Als je bovenstaande zoekopdracht bekijkt dan zal je bij benadering begrijpen waarom de aq tot een web 2.0 concept wordt gerekend.

Als een zoekwoord invoert verschijnt een scherm in twee delen:

• een gedeelde bevat de gevonden bibliografische gegevens van de documenten waarin dat zoekterm zich bevindt. Dit is een klassieke manier van ontsluiten en dus niets bijzonders.
• Maar het tweede gedeelte van het scherm is wel nieuw en onconventioneel. De visuele presentatie met de z.g. woordenwolk die de gebruiker een zekere mate van flexibiliteit en vrijheid geeft doet denken aan web 2.0. Er worden alternatieven gegeven. Het ontdekkingsgedrag van de  gebruiker wordt gestimuleerd.

Een ander sociaal aspect dat ik zie is:

•  het gebruik van de natuurlijke taal door de aq. De aq gebruikt niet uitsluitend standaard trefwoorden die door indexeerders worden gemaakt om documenten te ontsluiten, maar hij maakt ook gebruik van de natuurlijke taal die in de documenten voorkomt. Voorbeeld: als er in een boek de woorden voorkomen: openbare-bibliotheek-gouda-spieringstraat dan wordt deze combinatie ook gepresenteerd bij het zoeken op een van deze woorden. Dit kan heel handig zijn om de gebruiker op weg te helpen. Hij krijgt alternatieven, associaties, schrijfwijze in een aantrekkelijke visuele presentatie te zien.
• De type relaties tussen de woorden wordt visueel zichtbaar gemaakt met kleuren, lijnen en grootte van het woord.
• Ik reken ook de interactie, die in wijze een soort dialoog met de gebruiker is, tot de web 2.0 gedachte. Die wordt volgens mij gerealiseerd doordat nieuwe termen/suggesties worden gedaan en alle woorden aanklikbaar worden gemaakt.

Wat weet ik nog meer over de aq? 

De aq heeft de sterke eigenschap dat hij in staat is informatie uit verschillende bronnen op te sporen en op een uniforme manier te presenteren. Een voorbeeld uit onze dagelijkse praktijk is het zoeken naar informatie in onze gratis sites. Je vult een zoekterm in en je krijgt een lijst met bibliografische gegevens die naar de informatiebronnen verwijzen. Door het kikken op deze verwijzingen kom je op de database/catalogus van de informatieleverancier.  Dit kan een verwijzing zijn naar: een boek van de bibliotheek die ontsloten is met concerto of een document van het archief die volgens een ander systeem is ontsloten of een artikel uit het bestand van de consumentenbond.

De aq is dus naast een gewone zoekmachine ook een geavanceerde technische uitvindingen die bijzonder goed kan omgaan met de verschillende catalogi en indexeringssystemen. Die worden integraal doorzocht en gepresenteerd op een uniforme manier.

Een demonstratie van voorgaand voorbeeld is verkrijgbaar door uit het startscherm van de publiekspc’s met de gratis sites het icoontje van bibliotheek.nl aan te klikken en de zoekterm wasmachine in te voeren.  De aq presenteert dan in een uniforme bibliografische gegevens verwijzingen naar bronnen die zeer verschillen van  inhoud, vorm en leverancier: krantenartikelen, boeken, testen en zelfs een muziek cd. Maar de originaliteit van de aq is de z.g. woordenwolk.  Het gezochte onderwerp wordt op een centraal gepositionneerd en  eromheen staan,  afhankelijk van de beschikbare informatiedragers over dat onderwerp, soms tientallen woorden die een bepaalde relatie hebben met het onderwerp. De relatie van deze woorden worden nauwkeurig gedefinieerd. In het geval van wasmachine,  wordt de gebruiker geattendeerd op spellingsvarianten die mogelijk van belang kunnen zijn. Ook worden associatieve verbindingen gelegd tussen de zoekterm en andere termen die op een of andere manier met die zoekterm te maken hebben. Zo wordt de gebruiker op weg geholpen bij het bedenken van trefwoorden en het vinden van informatie. 

De trefwoorden verschillen in grootte en kleur van elkaar. Grotere lettertype is  relevanter dan een kleine. De kleur geeft het soort relatie aan met de zoekterm. Een donkerblauw woord betekent dat het woord samen met de zoekterm in een document voorkomt. Groene woorden duiden dezelfde betekenis aan en een in rood gekleurd woord is een variant.

De aq is vooral handig bij onderwerpen waarover wij en/of klanten weinig weten en waardoor niet voldoende trefwoorden kunnen worden verzonnen. 

Enkele punten van kritiek zijn: aq is natuurlijk ook een robot. Inherent aan machines is dat ze geen verschillen maken. Dit blijkt uit bovenstaande zoekterm wasmachine waarin een associatie staat met winstmachine die helemaal niet bij het interessegebied van de zoeker hoort. Het is meer een ruis van de zoekmachine dan een nuttige spellingsvariant van het woord wasmachine. Omdat ik vertrouwd ben geraakt met de associatieve zoekmethode van de aq, dacht ik dat het om een zuinige wasmachine gaat die winst oplevert. Ik kik daarop en en kom ik terecht op een verdwaalde spoor. De winstmachine blijkt een artikel op Trouw te zijn over de harde groei van het autonavigatiesysteem TomTom. De zoekmachine koppelt alles aan het woord wasmachine zonder onderscheid te makken naar begrippen.

Een tweede voorbeeld is afkomstig uit Goudanet. Daar zocht ik een keer informatie voor een klant van de sz over het hotel de Zalm.  ik typte de woorden Gouda en zalm en zag bij de woordenwolk woorden staan los van elkaar en in een echte bizarre presentatie zoals: gerrit, leider, bos, asperge, schiphol en ook lachs (je weet het wel de mechanische lach van voormalige minister Zalm). Deze presentatie van een pseudo ontdekkingspad van aq is natuurlijk lachwekkend voor de klant. En hoe vaker dit soort dingen voorkomen hoe irritanter het wordt. Ik heb via de aq geen relevante informatie gevonden over Hotel de Zalm en daarom heb ik snel overgeschakeld naar google. Uiteindelijk was de Goudhoek zelf als fysieke plek de redding.

BRONNEN: 

1. Je kunt zelf op de volgende site de aq uitproberen:  Kidsbrowser, Goudanet, Bibliotheek.nl, Ob Deventer, Medialab
2. Voor meer informatie over de aq: Medialab, Forum bibliothecarissen, Bureau voor bedrijfscommunicatie, My discoveries, AQ how it works.
3. Klanten kennen zelf trefwoorden toe aan catalogus / tekst Eddy Kielema. In: Bibliotheekblad, nr. 12; 12 juni 2008; pagina 25.

Ding 20. Instant messaging 23 februari, 2008

Even vooraf de definitie: een instant messaging ( IM), oftewel onmiddellijke berichtgeving is een internettoepassing waarbij berichten onmiddelijk worden overgebracht. Dit in contrast met mails waar de snelheid van overbrengen niet zo belangrijk is. Bekende IM zijn: msn en yahoo.

Mij eerste kennismaking met dit programma dateert van afgelopen zomer. Ik had toen een vriend bij me op bezoek die met zijn zus die in Duitsland woont wilde msn-en. Hij wilde haar en de pas geboren baby via de webcam zien. Msn was al op mijn laptop door mijn dochter geïnstalleerd waardoor hij vrij snel kan inloggen en contact krijgen met zijn zus.

Ik heb dezelfde avond een account gemaakt en had met die vriend af en toe contact, zowel via het toetsenbord als door de microfoon van de pc. Volgens mijn dochter was mijn manier van chatten door hele zinnen en woorden te typen heel primitief. Ik moest de msn taal[1] leren om efficienter te kunnen communiceren.

Msn is onder de jeugd zo populair[2]. Het gebruik van msn door me was te beperkt en van korte duur. Maar het frequente gebruik van msn door mijn dochter houdt mijn interesse in dit medium levend. Msn is een echte rage onder de jeugd. Die hebben naast het dagelijkse contact met elkaar ook contact via msn. Eigelijk hebben de kinderen constant contact met elkaar. Het netwerk is ook breder.

Een bezorgde vader vertelde me een keer dat hij zijn 15 jarige zoon slecht wordt beïnvloed door vrienden in de wijk. Hij heeft een aantal afspraken met hem gedaan waaronder: voor 6 uur moet hij binnen zijn. Maar, zei hij, dat hielp niet helemaal, want om 6 uur wordt het contact met de slechte vrienden voortgezet via msn.

Msn is ook voor hem en voor veel andere ouders een gevaar[3] en een bron van zorg. Ze kunnen de msn taal  die uit een chaos van cijfers, letters en symbolen niet ontcijferen en ze zijn voor hun kinderen de nieuwe analfabeten. Zelf heb ik me als nieuwsgierige geprobeerd die taal te doorgronden maar ik ben niet verder gekomen dan het leren van enkele cijfers die letters kunnen vervangen. Het lezen eist veel energie van me. Ik begrijp niet hoe kinderen zo snel en zo makkelijk overweg kunnen met die taal en niet met bijvoorbeeld Frans of wiskunde.

Twee weken geleden kwam er een meisje in de sz om een werkstuk op de pc te maken. Zij gooide 2 euro in de ps, haalde een bon en kwam bij me klagen omdat zij geen wisselgeld heeft teruggekregen.  Ik herhaalde voor haar het bekende liedjes van de geldigheid van de bon. Zij begon aan haar werkstuk en leek dat te doen ongemotveerd en met tegen zin. Na een kwartier was het werkstuk klaar en uitgeprint. En toen was er tijd over voor msn! Zij riep: meneer heb je hier msn op de pc? Ik gaf een onwetend antwoord. Ik aarzel altijd met het beantwoorden van deze vraag die ik vaak kreeg. Het meisje merkte het en zei: ik weet het en zal ik je het uitleggen: via ebuddy kan ik wel msn-en maar dan wel met een beetje verschil van bij me thuis. Ik heb deze onduidelijkheid bewaard tot ding20.

Ik wil nu door het maken van dit ding duidelijkheid krijgen over de vraag: kunnen kinderen/jongeren msn-en op het netwerk van onze bibliotheek of niet en wat is het verschil met het msn-en thuis. In die zin is Ding 20 een waardevol ding.

Bij het raadplegen van de site van Ebuddy is mijn vraag meteen beantwoord. Onder het logo en op de startpagina staat het volgende te lezen: Welkom bij eBuddy, je online messenger voor MSN, Yahoo, Gtalk, MySpace en AIM (AOL). Of je nou thuis, op school of op reis bent; je kunt altijd en overal online chatten met eBuddy. Je kunt eBuddy gebruiken op het web of op je mobiele telefoon. het werkt op elke computer, zelfs als je andere chatprogramma’s geblokkeerd worden door firewalls. eBuddy hoef je niet te downloaden, installeren of te upgraden, en je hoeft je niet te registreren … en het is gratis! Veel plezier “.

 eBuddy is dus een populaire webbased chatprogramma. Je kunt er mee chatten op de netwerken van MSN, Yahoo en AIM zonder dat je software hoeft te installeren. . 

 Iedere IM heeft eigen software.  Maar er is ook software van derden zoals ebuddy die meerdere IM’s beschikbaar stelt. Het meisje in de sz noemde deze site, onterecht, msn site. Ebuddy beschikt over een software die het mogelijk maakt om op het web en overal een IM te gebruiken. Dit verklaart de verwarring die we hebben over het gebruik van msn in de bibliotheek.

Praktijkervaring: via de site Ebuddy selecteer ik msn. Op het vervolg scherm van Ebuddy  staat er op de bovenste balk mijn inlognaam  en het logo van msn. ik zit dus bij msn via de site van ebuddy. Onder het tabblad sorteergroups staan de namen van mijn contacten en de namen van mijn groepen zoals familie vrienden etc. Een ontdekking: het programma bewaard de gegevens die ik langer dan een half jaar heb ingevoerd en niet meer gebruikt. Als ik op een naam klik verschijnt dat hij offline is. Dit komt omdat er op dat moment niemand online was. Ik kan wel het profiel lezen. Op de balk staan andere opties in de vorm van icoontjes zoals: contact toevoegen, select one or more contact to invite to your chat. Er zijn ook opties om: een contact persoon te zoeken, via msn te bellen…

Mogelijkheid voor de bibliotheek: misschien is het een idee om op vaste tijden en volgens een rooster het publiek te laten msn-en met de bibliotheekmedewerkers of leidinggevenden over bepaalde thema zoals het cultureel kwartier.

---

[1] msn taal[2] msn taal [3] gevaar msn

Ding 19 online communities 10 februari, 2008

Wat is een community?

Er is verwarring over wat met community wordt bedoeld. Het zijn geen content sites en portaals die toegang geven tot informatie in eenrichtingsverkeer. Daarom, eerst de volgende definitie: een community is een virtuele gemeenschap die gevormd wordt door de gemeenschappelijke interesse in een bepaald onderwerp. Er wordt gediscussieerd, gemeenschappelijke kennis opgebouwd en uitgewisseld en vindt er virtuele ontmoetingen plaats tussen mensen die een bepaalde interesse delen. Enkele voorwaarden waar een community aan moet voldoen om een échte en succesvolle gemeenschap te zijn: het lid moet zich betrokken voelen bij de groep. Er is continu een lopende uitwisseling van waardevolle zaken tussen de leden. Net zoals bij Gemeenschappen in de normale wereld hebben community eigen normen en waarden, regels en wetten.

Goede ingangen tot het vinden van een community zijn de startpagia en de startkabel. In beide sites zijn de communities op onderwerp gerangschikt. Gouda is ook zo’n community. Sommige communities zij heel actief en worden dagelijks ververst met nieuwe onderwerpen, anderen worden sporadisch gebruikt en bijgehouden.

Internetcommunities zijn vaak onbekend bij het internetpubliek.Een onderzoek heeft uitgewezen dat ruim 80% van de internetgebruikers nooit van het begrip community hebben gehoord. Ik vind het jammer, want communities kunnen een betrouwbare en/of waardevolle informatie bevatten, en een aanvulling vormen bij het fysieke netwerken. Dit blijkt uit onderstaand voorbeeld uit eigen ervaring:

Mijn ervaring met communities dateert uit de periode waarin de startpagina een belangrijker rol speelde dan google bij het zoeken naar informatie. De startpagina attendeert haar gebruikers beter dan google op de aanwezigheid van communities. Ik volg vanaf die periode, heel sporadisch en naar gelang de behoefte, discussies en wissel af en toe informatie uit binnen prikbord , een community van de startpagina die aan Tunesië is gewijd. Ik meng me in discussies over onderwerpen die me interesseren, of ik deel mijn kennis en ervaringen over bepaalde vraagstukken met de leden van deze community. Laatst stelde ik een vraag over het kopen van een e-ticket van een vlucht met de Tunesische luchtvaartmaatschappij Tunisair. Ik heb hiermee geen ervaring en was bang mijn vakantiegeld te verliezen door Tunesische piraten op de elektronische luchtvaartwegen. Er volgt een snelle en geruststellende reactie die me een enorme besparing opleverde. Op dit prikbord worden ervaringen uitgewisseld en discussies gevoerd over alle denkbare onderwerpen met betrekking tot Tunesië: hotels, vaccinaties, voetbal, vervelende en/of lieve Tunesiër, etc. Je kunt een folder lezen over een hotel of een site raadplegen die de mogelijkheid biedt om een reis te boeken. Maar die informatie is minder betrouwbaar, vind ik, dan de ervaring van een kennis of een deelnemer aan een community. Die mensen vertellen hun werkelijke ervaringen. In sommige opzichten is de informatie subjectief. Maar ja! wat voor de een subjectief is, is voor de andere objectief en omgekeerd is ook waar. Er wordt ook zoveel onzin verteld in dit prikbord en raken sommigen geïrriteerd doordat ze denken niet netjes te worden bejegend. Maar ja! dat heet communicatie problemen/manieren die je ook op de virtuele wereld tegenkomt. Wat me interesseert in deze community is dat ik meestal een reactie krijg die me op weg helpt. Ik reken dit prikbord tot de succesvolle communities omdat er dagelijks nieuwe discussies en onderwerpen worden gecommuniceert en in het algemeen worden de onderwerpen serieus behandeld. De leden stralen een zekere betrokkenheid uit, die volgens kenners garant staat voor de continuïteit van een community. Ook worden de leden door de startpagina, eigenaar van dit prikbord, vaak herinnerd aan een aantal spelregels waarvan de volgende voorbeelden: “Privacy: je kunt ervoor kiezen om anoniem deel te nemen aan discussies. Maar de Startpagina BV, eigenaar van deze prikbord, kan  op wettelijke gronden e-mail -en IP adres  aan derden beschikbaar stellen. Misbruik: als je niet aan deze huisregels houdt kan de beheerder je berichten wijzigen of verwijderen of op de zwarte lijst plaatsen. Van berichten die strafbare feiten bevatten, wordt aangifte gedaan bij de politie. We adviseren je zeer dringend aangifte te doen bij de politie indien je naar aanleiding van berichten op dit prikbord wordt gestalkt en/of bedreigd.

Mogelijke toepassingen bij de bibliotheek: Ik heb me niet goed verdiept in de werkwijze van het creëren van zo’n prikbord. Maar ik ga er vanuit dat het mogelijk moet zijn om een community rond een bepaald onderwerp m.b.t. ons werk te genereren. Er zou een community, à la prikbord, gevormd worden door en voor het personeel en over het bibliotheekwerk. Er zouden verschillende onderwerpen bediscussieerd worden door de bibliotheekmedewerkers. Voorbeeld: via het prikbord kan informatie worden vergaard t.b.v. het ontruimingsplan dat we op het koffieoverleg op 6 februari hebben besproken. Na verloop van tijd zijn alle punten over een bepaald onderwerp bij elkaar terug te vinden via de zoek optie. Een zo ontstaat een soort database met ideeën over het onderwerp.