L. is een toegankelijke en spontane dame van, schat ik, 75 jaar. Een vriendelijke beschaafde klant die graag een praatje maakt. Zij is actief in het vrijwilligerswerk. Zij kwam promotiemateriaal inleveren en vertelde over haar nieuw gekochte woning en woonomgeving vlak bij de bieb en het winkelcentrum.
L. verbaast zich over klachten over overlast door hangjongeren. Volgens haar , overdreven haar buurtbewoners. Ze hebben geen begrip voor jongeren. “Ik wil eigenlijk wat vragen omdat jij ook een Marokkaan bent”, “nee”, zei ik. “ik ben geen Marokkaan”. “Dat heb je wel een keer gezegd tegen me”. Oh! Ik ben er altijd vanuit gegaan dat je een Marokkaan bent”. “Ik wil eigenlijk weten hoe het komt dat ik de laatste tijd af en toe Marokkaanse jongeren met een hond zag wandelen” “Dat integreert me! Ik vind het hartstikke leuk” . Na werktijd liep ik naar huis en in een zijstraat zag ik twee Marokkaanse jongens met een hondje lopen. Ik ben ook niet minder nieuwsgierig dan L. en wilde ik informeren naar hun hondje enz. Maar ze waren een andere richting gegaan en kon ik moeilijk ze achterna lopen om ze te vragen hoe dat kom dat ze in het bezit zijn van een hond.
Thuis vertelde ik bovenstaand verhaal en werd ik doorverwezen naar deze link: www.youtube.com/watch?v=WYFYrcFAAJ0
