Tom Schalken, rechter in het Gerechtshof te Amsterdam, is lid van een eetclubje. In een etentje ontmoette hij de arabist Jansen, getuige–deskundige in het proces tegen Wilders. Schalken werd beschuldigd van beïnvloeding en onpartijdigheid. Schalken legt tijdens het eten Jansen de uitspraak van het Hof uit, waarin Wilders wordt vervolgd. Door dit etentje kreeg het proces een andere wending. Schalken had dit nooit moeten doen. Hij bleek te naïef en hij kon geen juiste schatting maken van de grote belangen die in dit proces een rol spelen.
Schalken onderging in het proces een merkwaardig rolverandering: van rechter is hij verdachte geworden. Hij werd door een rechercheur ondervraagd en moest bij het optreden van de zaal gefouilleerd worden.
In een boek beschrijft hij zijn belevenissen en geeft hij zijn eerlijk visie over de feiten. Het boek is vol wijsheden want schalken is getuige van de sterke maatschappelijke en media invloeden die uiteindelijk het proces Wilders een anderen wending hebben gegeven. Schalken gelooft veel in recht en rechtvaardigheid.
“Niet voor niets luidt het gezegde dat je maar beter stil kunt blijven zitten als je geschoren wordt”
“Het is knap als een advocaat zoveel rookgordijnen weet op te trekken dat het zicht op de juridische werkelijkheid vertroebeld raakt, terwijl het beeld van het drama en de schurk overeind blijft. Dat laatste ” is echter wel bepalend voor de journalistieke werkelijkheid en dus voor de publiekopinie.”
“Rechters worden tegenwoordig opgevoed in responsiviteit: de rechtspraak behoort zoveel mogelijk rekening te houden met gevoelens in de samenleving. Maar dat impliceert nog niet dt de rechter zijn gezag ondergeschikt moet maken aan de macht van de media.”
“herstel van het gezag [van de rechter] is ook in het belang van de democratie, waarin niet alleen de meerderheid de doorslag geeft.”
Bron: Het eetcomplot : De rechter als verdachte in het Wilders-proces. – Amsterdam : Uitgeverij Van Oorschot ; cop. 2011
